Starość znana i nieznana
Dzięki rozwojowi medycyny oraz dzięki zdrowemu stylowi życia żyjemy coraz dłużej. Rozwój kosmetologii, większa edukacja powodują dłuższe zachowanie zdrowia i urody. W pewnym momencie spostrzegamy u siebie pierwsze przejawy starzenia. Nie jest możliwe określić, w którym momencie rozwój naszego organizmu zamienia się w starzenie. Proces ten dotyczy każdego człowieka i rozpoczyna się po osiągnięciu dojrzałości. Mając ponad 65 lat stajemy u progu starości, oczywiście nie jest to precyzyjnie określony wiek i dla każdego jest on indywidualny. Uwarunkowania genetyczne i środowisko w jakim żyjemy ma największy wpływ na przebieg naszego starzenia. Ogromna rolę odgrywa czynny wypoczynek na świeżym powietrzu, odpowiednia dieta, umiejętności radzenia sobie ze stresem czy brak nałogów. W ciągu całego swojego życia zbieramy różnego rodzaju doświadczenia, gromadząc wspomnienia i emocje. Każdego spotykają chwile dobre i piękne, ale nikt nie jest wolny od złych doświadczeń. To tylko od nas zależy, które emocje będą miały wpływ na późne lata naszego życia. Nie wszyscy w taki sam sposób odczuwają dolegliwości związane z procesem starzenia. Występują liczne przejawy tego procesu są to np: niższy wzrost, mniejsza waga, problemy z uzębieniem, zmarszczki, zwiotczała skóra, przybieranie na wadze i problemy z odchudzaniem, podkrążone oczy, zadyszka czy wzrost ciśnienia. Starzenie jest procesem nieodwracalnym mimo, że medycyna i badania naukowe poczyniły ogromny postęp to jednak nikt nie wymyślił pigułki na młodość. Ze względu na aktualną sytuację demograficzną, szczególnie Europy ze spadającym przyrostem naturalnym, powinny być podejmowane działania na różną skalę w kwestii zapewnienia godnego życia osobom starszym i pogodnej jesieni życia. Takie inicjatywy są widoczne poprzez działania różnych organizacji w celu aktywizacji osób starszych, angażowanie ich w życie społeczne i kulturowe. Pozytywnym przejawem zainteresowania osobami starszymi jest obchodzony w październiku Międzynarodowy Dzień Seniora.